قطعه · محتشم کاشانی
شماره ۳۹ - قطعه
1
خلوت افروز گوشه وحدت
علم افراز عالم توحید
2
آن که بود از صلاح بهر فلاح
در بلاد سداد سد سدید
3
وان سبک روح حلم پیشه که بود
در گران لنگری فرید و وحید
4
در بحر صلاح روحی بیک
که چه او صالحی زمانه ندید
5
ناگه از دست ساقی دوران
جام مردآزمای مرگ چشید
6
چون شهید است هرکه مرد غریب
اجلش جامه حیات درید
7
به که گوئیم بهر تاریخش
حشر او باد با حسین شهید