سایر · خاقانیشماره ۲۴۲ - آرزو بود نعمتم لیکن...# شماره ابیات1آرزو بود نعمتم لیکناز خسان ز من نپذرفتم2بیش می خواستم زمانه ندادکم همی داد من نپذرفتم→شعر پیشینشماره ۲۴۱ - در مدح اقضی القضاه علی و آمدن به عیادت خاقانیشعر بعدیشماره ۲۴۳ - در مرثیه رشید الدین فرزند خود←