سایر · سعدیشماره ۱۲۶ - ای غره به رحمت خداوند...# شماره ابیات1ای غره به رحمت خداونددر رحمت او کسی چه گوید2هر چند مثرست بارانتا دانه نیفکنی نروید→شعر پیشینشماره ۱۲۵ - یکی نصیحت درویش وار خواهم کرد...شعر بعدیشماره ۱۲۷ - بندگان را ز حد به در منواز...←