سایر · سعدیشماره ۲۱۳ - بس دست دعا بر آسمان بود...# شماره ابیات1بس دست دعا بر آسمان بودتا پای برآمدت به سنگی2ای گرگ نگفتمت که روزیناگه به سر افتدت پلنگی→شعر پیشینشماره ۲۱۲ - ز لوح روی کودک بر توان خواند...شعر بعدیشماره ۲۱۴ - حاجت خلق از در خدای برآید...←