مثنوی · سعدی
شماره ۱۴ - چه رند پریشان شوریده بخت...
1
چه رند پریشان شوریده بخت
چه زاهد که بر خود کند کار سخت
2
به زهد و ورع کوش و صدق و صفا
ولیکن میفزای بر مصطفی
3
از اندازه بیرون سپیدی مخواه
که مذموم باشد، چه جای سیاه
متن شعر کپی شد.
مثنوی · سعدی
چه رند پریشان شوریده بخت
چه زاهد که بر خود کند کار سخت
به زهد و ورع کوش و صدق و صفا
ولیکن میفزای بر مصطفی
از اندازه بیرون سپیدی مخواه
که مذموم باشد، چه جای سیاه