مثنوی · سعدی
شماره ۳۶ - آنکه هفت اقلیم عالم را نهاد...
1
آنکه هفت اقلیم عالم را نهاد
هر کسی را هر چه لایق بود داد
2
گر توانا بینی ار کوتاه دست
هر که را بینی چنان باید که هست
3
این که مسکینست اگر قادر شود
بس خیانتها کزو صادر شود
4
گربه محروم اگر پر داشتی
تخم گنجشک از زمین برداشتی