سایر · انوری
شماره ۲۷ - در قناعت و صبر گوید
1
ای بس که جهان جبه درویش گرفته
از فضله زنبور برو دوخته ام جیب
2
واکنون همه شب منتظرم تا بفروزند
شمعی که به هر خانه چراغی نهد از غیب
3
آن روز فلک را چو در آن شکر نگفتم
امروز درین زشت بود گر کنمش عیب
متن شعر کپی شد.