سایر · انوری
شماره ۲۳۰ - در تهدید و هجو قاضی هری
1
به خشک ریش گری در هری ندیدستی
ز هجو روی سیاهی که نوبتی بیند
2
کنون به خیمه زدن دانه ای پراکندی
که مرغ ذکر تو تا جاودان از آن چیند
3
در آن دو لفظ سخن چاردست و پای شتر
چنان نشنید کان شیوه عقل بگزیند
4
مکن به عذر و تلطف دل مرا دریاب
که چوب خیمه در آن نیز نیک بنشیند