شماره ۳۵۲ - در شکایت

بزرگوارا دانی کز آفت نقرس

ز هرچه ترشی من بنده می بپرهیزم

شراب خواستم و سرکه ای کهن دادی

که گر خورم به قیامت مصوص برخیزم

شراب دار ندانم کجاست تا قدحی

به گوش و بینی آن قلتبان فروریزم