رباعی · انوری
رباعی شماره ۴۴ - در سایه آن زلف مشوش که تراست...
1
در سایه آن زلف مشوش که تراست
ای بس دل سرگشته غمکش که تراست
2
می بر دل و می ده غم و فارغ می رو
دور از دل من زهی دل خوش که تراست
متن شعر کپی شد.
رباعی · انوری
در سایه آن زلف مشوش که تراست
ای بس دل سرگشته غمکش که تراست
می بر دل و می ده غم و فارغ می رو
دور از دل من زهی دل خوش که تراست