غزل · مولوی
غزل شماره ۲۶۴ - لی حبیب حبه یشوی الحشا...
1
لی حبیب حبه یشوی الحشا
لو یشا یمشی علی عینی مشا
2
روز آن باشد که روزیم او بود
ای خوشا آن روز و روزی ای خوشا
3
آن چه باشد کو کند کان نیست خوش
قد رضینا یفعل الله ما یشا
4
خار او سرمایه گل ها بود
انه المنان فی کشف الغشا
5
هر چه گفتی یا شنیدی پوست بود
لیس لب العشق سرا قد فشا
6
کی به قشر پوست ها قانع شود
ذو لباب فی التجلی قد نشا
7
من خمش کردم غمش خامش نکرد
عافنا من شر واش قد وشا