غزل · مولوی
غزل شماره ۲۶۷ - قد اشرقت الدنیا من نور حمیانا...
1
قد اشرقت الدنیا من نور حمیانا
البدر غدا ساقی و الکاس ثریانا
2
الصبوه ایمانی و الخلوه بستانی
و المشجر ندمانی و الورد محیانا
3
من کان له عشق فالمجلس مثواه
من کان له عقل ایاه و ایانا
4
من ضاق به دار او اعطشه نار
تهدیه الی عین یسترجع ریانا
5
من لیس له عین یستبصر عن غیب
فلیات علی شوق فی خدمه مولانا
6
یا دهر سوی صدر شمس الحق تبریز
هل ابصر فی الدنیا انسانک انسانا
7
طوبی لک یا مهدی قد ذبت من الجهد
اعرضت عن الصوره کی تدرک معنانا
8
من کان له هم یفنیه و یردیه
فلیشرب و لیسکر من قهوه مولانا