رباعی · انوری
رباعی شماره ۲۶۸ - تا دست طمع بشستم از عالم خاک...
1
تا دست طمع بشستم از عالم خاک
از گرد زمانه دامنی دارم پاک
2
امید بقا یکی شد و بیم هلاک
چون من ز جهان برفتم از مرگ چه باک
رباعی · انوری
تا دست طمع بشستم از عالم خاک
از گرد زمانه دامنی دارم پاک
امید بقا یکی شد و بیم هلاک
چون من ز جهان برفتم از مرگ چه باک