رباعی · انوری
رباعی شماره ۳۳۱ - چون پای همی تحفه برد هر جایم...
1
چون پای همی تحفه برد هر جایم
وز پای به پای آمدنی می آیم
2
دستم شکند فلک من این را شایم
آری چو گزیز نیست باری پایم
متن شعر کپی شد.
رباعی · انوری
چون پای همی تحفه برد هر جایم
وز پای به پای آمدنی می آیم
دستم شکند فلک من این را شایم
آری چو گزیز نیست باری پایم