رباعی · اوحدی
رباعی شماره ۱۲۸ - روزی شکن از زلف چو دالت ببرم...
1
روزی شکن از زلف چو دالت ببرم
جانی بکنم، ز دل ملامت ببرم
2
گر بر رخ من نهی به بازی رخ خویش
از بوسه به یک پیاده خالت ببرم
رباعی · اوحدی
روزی شکن از زلف چو دالت ببرم
جانی بکنم، ز دل ملامت ببرم
گر بر رخ من نهی به بازی رخ خویش
از بوسه به یک پیاده خالت ببرم