رباعی · اوحدی
رباعی شماره ۱۲۹ - دی باد صبا ز خاک بر داشت سرم...
1
دی باد صبا ز خاک بر داشت سرم
آن نامه بیاورد و بر افراشت سرم
2
گفتم که: ببوسم و نهم بر سینه
خود دیده رها نکرد و نگذاشت سرم
رباعی · اوحدی
دی باد صبا ز خاک بر داشت سرم
آن نامه بیاورد و بر افراشت سرم
گفتم که: ببوسم و نهم بر سینه
خود دیده رها نکرد و نگذاشت سرم