رباعی · مولوی
رباعی شماره ۱۱۴ - آری صنما بهانه خود کم بودت...
1
آری صنما بهانه خود کم بودت
تا خواب بیامد و ز ما بر بودت
2
خوش خسب که من تا به سحر خواهم گفت
فریاد ز نرگسان خواب آلودت
متن شعر کپی شد.
رباعی · مولوی
آری صنما بهانه خود کم بودت
تا خواب بیامد و ز ما بر بودت
خوش خسب که من تا به سحر خواهم گفت
فریاد ز نرگسان خواب آلودت