رباعی · مولوی
رباعی شماره ۱۲۲ - آن جان که از او دلبر ما شادانست...
1
آن جان که از او دلبر ما شادانست
پیوسته سرش سبز و لبش خندان است
2
اندازه جان نیست چنان لطف و جمال
آهسته بگوئیم مگر جانانست
رباعی · مولوی
آن جان که از او دلبر ما شادانست
پیوسته سرش سبز و لبش خندان است
اندازه جان نیست چنان لطف و جمال
آهسته بگوئیم مگر جانانست