رباعی · مولوی
رباعی شماره ۱۸۹ - ای دل تا ریش و خسته میدارندت...
1
ای دل تا ریش و خسته میدارندت
دیوانه و پای بسته میدارندت
2
ماننده دانه ای که مغزی داری
پیوسته از آن شکسته میدارندت
متن شعر کپی شد.
رباعی · مولوی
ای دل تا ریش و خسته میدارندت
دیوانه و پای بسته میدارندت
ماننده دانه ای که مغزی داری
پیوسته از آن شکسته میدارندت