رباعی · مولوی
رباعی شماره ۲۶۴ - تا ظن نبری که این زمین بیهوشست...
1
تا ظن نبری که این زمین بیهوشست
بیدار دو چشم بسته چون خرگوشست
2
چون دیک هزار کف بسر می آرد
تا خلق ندانند که او در جوشست
رباعی · مولوی
تا ظن نبری که این زمین بیهوشست
بیدار دو چشم بسته چون خرگوشست
چون دیک هزار کف بسر می آرد
تا خلق ندانند که او در جوشست