رباعی · مولوی
رباعی شماره ۲۸۲ - حسنت که همه جهان فسونش بگرفت...
1
حسنت که همه جهان فسونش بگرفت
درد حسد حسود چونش بگرفت
2
سرخی رخت ز گرمی و خشکی نیست
از بس عاشق که کشت خونش بگرفت
متن شعر کپی شد.
رباعی · مولوی
حسنت که همه جهان فسونش بگرفت
درد حسد حسود چونش بگرفت
سرخی رخت ز گرمی و خشکی نیست
از بس عاشق که کشت خونش بگرفت