رباعی · مولوی
رباعی شماره ۳۶۲ - عشق تو چنین حکیم و استاد چراست...
1
عشق تو چنین حکیم و استاد چراست
مهر تو چنین لطیف بنیاد چراست
2
بر عشق چرا لرزم اگر او خوش نیست
ور عشق خوش است این همه فریاد چراست
متن شعر کپی شد.
رباعی · مولوی
عشق تو چنین حکیم و استاد چراست
مهر تو چنین لطیف بنیاد چراست
بر عشق چرا لرزم اگر او خوش نیست
ور عشق خوش است این همه فریاد چراست