رباعی · مولوی
رباعی شماره ۳۶۹ - گر آتش دل نیست پس این دود چراست...
1
گر آتش دل نیست پس این دود چراست
ور عود نسوخت بوی این عود چراست
2
این بودن من عاشق و نابود چراست
پروانه ز سوز شمع خشنود چراست
متن شعر کپی شد.
رباعی · مولوی
گر آتش دل نیست پس این دود چراست
ور عود نسوخت بوی این عود چراست
این بودن من عاشق و نابود چراست
پروانه ز سوز شمع خشنود چراست