رباعی · مولوی
رباعی شماره ۳۷۱ - گر باد بر آن زلف پریشان زندت...
1
گر باد بر آن زلف پریشان زندت
مه طال بقا از بن دندان زندت
2
ای ناصح من ز خود برآئی و ز نصح
گر زانچه دلم چشیده بر جان زندت
متن شعر کپی شد.
رباعی · مولوی
گر باد بر آن زلف پریشان زندت
مه طال بقا از بن دندان زندت
ای ناصح من ز خود برآئی و ز نصح
گر زانچه دلم چشیده بر جان زندت