رباعی · مولوی
رباعی شماره ۴۱۷ - من بنده آن کسم که بیماش خوش است...
1
من بنده آن کسم که بیماش خوش است
جفت غم آن کسم که تنهاش خوش است
2
گویند وفای او چه لذت دارد
ز آنم خبری نیست جفاهاش خوش است
متن شعر کپی شد.
رباعی · مولوی
من بنده آن کسم که بیماش خوش است
جفت غم آن کسم که تنهاش خوش است
گویند وفای او چه لذت دارد
ز آنم خبری نیست جفاهاش خوش است