رباعی · مولوی
رباعی شماره ۵۴۲ - اول که رخم زرد و دلم پرخون بود...
1
اول که رخم زرد و دلم پرخون بود
هم خرقه و همراه دلم مجنون بود
2
آن صورت و آن قاعده تا اکنون بود
کاری آمد که آن همه مادون بود
رباعی · مولوی
اول که رخم زرد و دلم پرخون بود
هم خرقه و همراه دلم مجنون بود
آن صورت و آن قاعده تا اکنون بود
کاری آمد که آن همه مادون بود