رباعی · مولوی
رباعی شماره ۶۰۴ - تا تو بخودی ترا به خود ره ندهد...
1
تا تو بخودی ترا به خود ره ندهد
چون مست شدی ز دیده بیرون نجهند
2
چون پاک آئی ز هر دو عالم به یقین
آنگه بنشان نفرت انگشت نهند
متن شعر کپی شد.
رباعی · مولوی
تا تو بخودی ترا به خود ره ندهد
چون مست شدی ز دیده بیرون نجهند
چون پاک آئی ز هر دو عالم به یقین
آنگه بنشان نفرت انگشت نهند