رباعی · مولوی
رباعی شماره ۶۳۵ - چون بدنامی بروزگاری افتد...
1
چون بدنامی بروزگاری افتد
مرد آن نبود که نامداری افتد
2
گر در خواهی ز قعر دریا بطلب
کان کف باشد که بر کناری افتد
متن شعر کپی شد.
رباعی · مولوی
چون بدنامی بروزگاری افتد
مرد آن نبود که نامداری افتد
گر در خواهی ز قعر دریا بطلب
کان کف باشد که بر کناری افتد