رباعی · مولوی
رباعی شماره ۷۰۲ - دوش از قمر تو آسمان مینوشید...
1
دوش از قمر تو آسمان مینوشید
وز آب حیات تو جهان مینوشید
2
زان آب حیاتی که حیاتست مزید
در هرچه حیات بود آن مینوشید
متن شعر کپی شد.
رباعی · مولوی
دوش از قمر تو آسمان مینوشید
وز آب حیات تو جهان مینوشید
زان آب حیاتی که حیاتست مزید
در هرچه حیات بود آن مینوشید