رباعی · مولوی
رباعی شماره ۷۰۶ - دی چشم تو رای سحر مطلق میزد...
1
دی چشم تو رای سحر مطلق میزد
روی تو ره گنبد از رق میزد
2
تا داشتی آفتاب در سایه زلف
جان بر صفت ذره معلق میزد
رباعی · مولوی
دی چشم تو رای سحر مطلق میزد
روی تو ره گنبد از رق میزد
تا داشتی آفتاب در سایه زلف
جان بر صفت ذره معلق میزد