رباعی · مولوی
رباعی شماره ۹۶۰ - گر گوهر طاعتی نسفتم هرگز...
1
گر گوهر طاعتی نسفتم هرگز
ور گرد بدی ز دل نرفتم هرگز
2
نومید نیم ز بارگاه کرمت
زیرا که ترا دو من نگفتم هرگز
رباعی · مولوی
گر گوهر طاعتی نسفتم هرگز
ور گرد بدی ز دل نرفتم هرگز
نومید نیم ز بارگاه کرمت
زیرا که ترا دو من نگفتم هرگز