رباعی · مولوی
رباعی شماره ۹۶۶ - من بودم و دوش آن بت بنده نواز...
1
من بودم و دوش آن بت بنده نواز
از من همه لابه بود و از وی همه ناز
2
شب رفت و حدیث ما به پایان نرسید
شبرا چه گنه حدیث ما بود دراز
متن شعر کپی شد.
رباعی · مولوی
من بودم و دوش آن بت بنده نواز
از من همه لابه بود و از وی همه ناز
شب رفت و حدیث ما به پایان نرسید
شبرا چه گنه حدیث ما بود دراز