رباعی · مولوی
رباعی شماره ۱۰۶۲ - در فقر فقیر باش و در صفوت صاف...
1
در فقر فقیر باش و در صفوت صاف
با فقر و صفا درآ تو در کار مصاف
2
گر خصم تو صد تیغ برآرد ز غلاف
چون هیچ نبیند نزند زخم گزاف
متن شعر کپی شد.
رباعی · مولوی
در فقر فقیر باش و در صفوت صاف
با فقر و صفا درآ تو در کار مصاف
گر خصم تو صد تیغ برآرد ز غلاف
چون هیچ نبیند نزند زخم گزاف