رباعی · مولوی
رباعی شماره ۱۳۶۴ - هر گه که دل از خلق جدا می بینم...
1
هر گه که دل از خلق جدا می بینم
احوال وجود با نوا می بینم
2
وان لحظه که بیخود نفسی بنشینم
عالم همه سر به سر ترا می بینم
رباعی · مولوی
هر گه که دل از خلق جدا می بینم
احوال وجود با نوا می بینم
وان لحظه که بیخود نفسی بنشینم
عالم همه سر به سر ترا می بینم