رباعی · مولوی
رباعی شماره ۱۴۹۶ - گر تیغ اجل مرا کند بی سر و جان...
1
گر تیغ اجل مرا کند بی سر و جان
در حسن برآیم ز زمین صد چندان
2
از خاک چو جمله دانه ها میروید
هم دانه آدمی بروید میدان
متن شعر کپی شد.
رباعی · مولوی
گر تیغ اجل مرا کند بی سر و جان
در حسن برآیم ز زمین صد چندان
از خاک چو جمله دانه ها میروید
هم دانه آدمی بروید میدان