رباعی · مولوی
رباعی شماره ۱۷۰۱ - ای آنکه مرا دهر زبان میدانی...
1
ای آنکه مرا دهر زبان میدانی
ور زانکه ببندند دهان میدانی
2
ور جان و دلم نهان شود زیر زمین
شاد است روانم که روان میدانی
متن شعر کپی شد.
رباعی · مولوی
ای آنکه مرا دهر زبان میدانی
ور زانکه ببندند دهان میدانی
ور جان و دلم نهان شود زیر زمین
شاد است روانم که روان میدانی