رباعی · مولوی
رباعی شماره ۱۷۱۶ - ای چون علم بلند در صحرائی...
1
ای چون علم بلند در صحرائی
وی چون شکر شگرف در حلوائی
2
زان میترسم که بدرگ و بدرائی
در مغز تو افکند دگر سودائی
رباعی · مولوی
ای چون علم بلند در صحرائی
وی چون شکر شگرف در حلوائی
زان میترسم که بدرگ و بدرائی
در مغز تو افکند دگر سودائی