رباعی · مولوی
رباعی شماره ۱۷۲۲ - ای داده مرا چو عشق خود بیداری...
1
ای داده مرا چو عشق خود بیداری
وین شمع میان این جهان تاری
2
من چنگم و تو زخمه فرو نگذاری
وانگه گوئی بس است تا کی زاری
متن شعر کپی شد.
رباعی · مولوی
ای داده مرا چو عشق خود بیداری
وین شمع میان این جهان تاری
من چنگم و تو زخمه فرو نگذاری
وانگه گوئی بس است تا کی زاری