رباعی · مولوی
رباعی شماره ۱۷۶۲ - ای نور دل و دیده و جانم چونی...
1
ای نور دل و دیده و جانم چونی
وی آرزوی هر دو جهانم چونی
2
من بی لب لعل تو چنانم که مپرس
تو بی رخ زرد من ندانم چونی
متن شعر کپی شد.
رباعی · مولوی
ای نور دل و دیده و جانم چونی
وی آرزوی هر دو جهانم چونی
من بی لب لعل تو چنانم که مپرس
تو بی رخ زرد من ندانم چونی