رباعی · مولوی
رباعی شماره ۱۷۸۷ - جانم ز طرب چون شکر انباشته ای...
1
جانم ز طرب چون شکر انباشته ای
چون برگ گل اندر شکرم داشته ای
2
امروز مرا خنده فرو می گیرد
تا در دهنم چه خنده ها کاشته ای
رباعی · مولوی
جانم ز طرب چون شکر انباشته ای
چون برگ گل اندر شکرم داشته ای
امروز مرا خنده فرو می گیرد
تا در دهنم چه خنده ها کاشته ای