رباعی · مولوی
رباعی شماره ۱۷۹۲ - لطفی که مرا شبانه اندوخته ای...
1
لطفی که مرا شبانه اندوخته ای
امروز چو زلف خود پس انداخته ای
2
چشم توز می مست و من از چشم تو مست
زان مست بدین مست نپرداخته ای
رباعی · مولوی
لطفی که مرا شبانه اندوخته ای
امروز چو زلف خود پس انداخته ای
چشم توز می مست و من از چشم تو مست
زان مست بدین مست نپرداخته ای