رباعی · مولوی
رباعی شماره ۱۹۸۲ - هر شب که ببنده همنشین میافتی...
1
هر شب که ببنده همنشین میافتی
چون نور مهی که بر زمین میافتی
2
من بنده چشم مست پرخواب توام
آن دم که چنان و اینچنین میافتی
رباعی · مولوی
هر شب که ببنده همنشین میافتی
چون نور مهی که بر زمین میافتی
من بنده چشم مست پرخواب توام
آن دم که چنان و اینچنین میافتی