تکبیت · سعدیبیت ۲۹ - خورشید که بر جامه درویش افتد...# شماره ابیات1خورشید که بر جامه درویش افتداز بخت نگونش ابر در پیش افتد→شعر پیشینبیت ۲۸ - مرغ جایی رود که چینه بود...شعر بعدیبیت ۳۰ - تواضع گر چه محبوبست و فضل بیکران دارد...←