تکبیت · سعدیبیت ۳۴ - گر هیمه عود گردد و گر سنگ در شود...# شماره ابیات1گر هیمه عود گردد و گر سنگ در شودمشنو که چشم آدمی تنگ پر شود→شعر پیشینبیت ۳۳ - شادمانی مکن که دشمن مرد...شعر بعدیبیت ۳۵ - هر که دندان به خویشتن بنهاد...←