تکبیت · صائب تبریزیتک بیت شماره ۱۰۲ - گر چه چون آبله بر هر کف پا بوسه زدم...# شماره ابیات1گر چه چون آبله بر هر کف پا بوسه زدمرهروی نیست درین راه که نشکست مرا→شعر پیشینتک بیت شماره ۱۰۱ - جنون دوری من بیش می شود از سنگ...شعر بعدیتک بیت شماره ۱۰۳ - منم آن نخل خزان دیده کز اسباب جهان...←