تکبیت · صائب تبریزیتک بیت شماره ۱۱۲ - چو برگ، بر سر حاصل نمی توان لرزید...# شماره ابیات1چو برگ، بر سر حاصل نمی توان لرزیدکجاست سنگ، که دل از ثمر گرفت مرا→شعر پیشینتک بیت شماره ۱۱۱ - به بوی پیرهن از دوست صلح نتوان کرد...شعر بعدیتک بیت شماره ۱۱۳ - می شوم گل، در گریبان خار می افتد مرا...←