تکبیت · صائب تبریزیتک بیت شماره ۱۳۸ - روی تلخ دایه نتواند مرا خاموش کرد...# شماره ابیات1روی تلخ دایه نتواند مرا خاموش کردطفل بدخویم، شکر در شیر می باید مرا→شعر پیشینتک بیت شماره ۱۳۷ - مانند لاله، سوخته نانی است روزیم...شعر بعدیتک بیت شماره ۱۳۹ - از نسیم گل پریشان گردد اوراق حواس...←