تکبیت · صائب تبریزیتک بیت شماره ۲۳۲ - کم نشد از گریه اندوهی که در دل داشتم...# شماره ابیات1کم نشد از گریه اندوهی که در دل داشتمپاک نتوان کرد با دامان تر آیینه را→شعر پیشینتک بیت شماره ۲۳۱ - رحم کن بر ما سیه بختان، که با آن سرکشی...شعر بعدیتک بیت شماره ۲۳۳ - دریاب اگر اهل دلی، پیشتر از صبح...←