تکبیت · صائب تبریزیتک بیت شماره ۲۴۴ - با نامرادی از همه کس زخم می خوریم...# شماره ابیات1با نامرادی از همه کس زخم می خوریماین وای اگر سپهر رود بر مراد ما→شعر پیشینتک بیت شماره ۲۴۳ - میان اگر نکنی باز، اختیار از توست...شعر بعدیتک بیت شماره ۲۴۵ - در رزمگه، برهنه چو شمشیر می رویم...←