تکبیت · صائب تبریزیتک بیت شماره ۵۶۲ - من به اوج لامکان بردم، وگرنه پیش ازین...# شماره ابیات1من به اوج لامکان بردم، وگرنه پیش ازینعشقبازی پله ای از دار بالاتر نداشت→شعر پیشینتک بیت شماره ۵۶۱ - دل ز جمعیت اسباب چو برداشتنی است...شعر بعدیتک بیت شماره ۵۶۳ - قاصدان را یکقلم نومید کردن خوب نیست...←